Τύπος & Μέσα

Γάλλος συνθέτης-στιχουργός που ζει στο Παρίσι, η Pruine γράφει σε αυτό το εύθραυστο μεσοδιάστημα όπου οι πιο καθημερινές κινήσεις μετατρέπονται σε σημεία. Μια αναχώρηση που ανακοινώθηκε αργά, ένα ξεχασμένο φως σε έναν διάδρομο, ο ήχος ενός θυροτηλεφώνου ή μερικά λόγια που έμειναν αναπάντητα είναι συχνά αρκετά για να γεννήσουν ένα τραγούδι. Οι στίχοι της διασχίζουν τις απουσίες, τους τρεμάμενους δεσμούς, τους τόπους που εγκαταλείπουμε και όσα τα αντικείμενα δείχνουν να κρατούν σιωπηλά από τα περάσματά μας. Η μουσική της επιλέγει το ελάχιστο και αφήνει τη σιωπή να ανασάνει. Μια φωνή κοντά, μερικές νότες πιάνου, ηλεκτρονικές υφές σχεδόν ανεπαίσθητες και μελωδίες που δεν βιάζονται συνθέτουν έναν οικείο, ευαίσθητο κόσμο, ποτέ όμως ακίνητο. Κάθε κομμάτι προχωρά σαν φως μέσα στη νύχτα: χωρίς περιττή λαμπρότητα, με εκείνη τη συγκεκριμένη αργοπορία που αφήνει τα συναισθήματα να βρουν τη θέση τους.

Το Βορρά που διαπερνά τη φαντασία της δεν είναι πραγματικά ένας προορισμός. Είναι ένα χρώμα, μια ήρεμη φωτεινότητα, μερικές φορές σχεδόν λευκή, που απλώνεται στα τοπία, τα δωμάτια και τις αναμνήσεις. Αυτό το φως δίνει στα τραγούδια της τον ιδιαίτερο χώρο τους, κάπου ανάμεσα στη σύγχρονη γαλλική chanson, την ευαίσθητη ποπ και μια διακριτική μορφή ποίησης.

Βαθιά ανθρώπινη, η γραφή της ανήκει όμως πλήρως στην εποχή της. Οι οθόνες, τα μηνύματα, τα αργά τρένα και οι φωνές που μεταφέρονται μέσω συσκευών γίνονται τα οικεία σκηνικά των μοντέρνων μοναχικοτήτων μας. Αλλά πίσω από την απόσταση και τις σιωπές, η Pruine επιστρέφει πάντα στα ουσιώδη: ανθρώπους που εξακολουθούν να προσπαθούν να κατανοηθούν, να συναντηθούν και να συγκρατήσουν λίγο απ’ όσα μπορεί να χαθούν.